Podłoga taka może znajdować się na poziomie parteru lub piwnicy. Bardzo często jest ona robiona od razu po zbudowaniu fundamentów. Większość podług na gruncie ma izolację cieplna ułożona na podłożu z betonu. Jest to w chwili obecnej najbardziej popularne rozwiązanie. W tym przypadku za stabilność i wytrzymałość takiej podłogi w dużym stopniu odpowiada podbudowa zwana podsypką. Jest to warstwa kruszywa ułożona miedzy ścianami fundamentowymi. Najczęściej jest to gruby piasek kopalniany, piasek wymieszany ze żwirem, żwir lub tłuczeń. Nie można w takich miejscach umieszczać tak zwanych śmieci budowlanych. Podbudowa ta musi być dobrze ubita. Potem robi się na niej albo warstwę chudego betonu. W ten sposób otrzymujemy podłoże, na którym można ułożyć hydroizolację. Ma ona za zadanie zapobiec podciąganiu wilgoci od strony gruntu. Stosuje się folię hydroizolacyjną lub papę termozgrzewalną. Czasem używa się też bitumicznych mas. Warstwa t musi być szczelna i połączona z poziomą hydroizolacją znajdująca się na wierzchu ścian fundamentowych. Potem mamy ocieplenie, które wykonywane jest z twardego styropianu. Jest on odporny na wilgoć i wystarczająco twardy. Grubość ocieplenia powinna być określona w projekcie i jest to najczęściej 10cm. Płyty takie układa się na mijankę tak by styki nie wypadały w tej samej linni. Ewentualne szczeliny trzeba wypełnić pianką poliuretanową. Potem najczęściej kładzie się folie, ale w niektórych przypadkach nie jest to konieczne. Kolejna warstwa to podkład. Wykonuje się go po zbudowaniu ścian i stropów budynku. Przyjrzyjmy się dokładnej kolejności prac. Najpierw zdejmuje się humus i wybiera się grunt, potem wyrównujemy dno wykopu. Rozprowadzamy przewody instalacji kanalizacyjnej. Wysypujemy kruszywo, z niego powstaje podbudowa. Powinno się to robić warstwami po 15cm i każdą z nich ubijać. Na koniec wysypuje się warstwę piasku tzw. wyrównująca. Hydroizolacja na ścianach fundamentowych powinna wystawać około 15cm od wewnątrz budynku. Da nam to możliwość połączenia hydroizoalcji na gruncie z hudroizoalcją fundamentów. Potem układamy warstwę ocieplenia, w tej warstwie często prowadzi się instalację wodną i co. Potem na tym ociepleniu wykonujemy podkład betonowy. W określonych przypadkach na styropian przed wylaniem betonu układa się folię. Dopiero na takim podkładzie kładzie się posadzkę.

Wybór okien to jedna z ważniejszych decyzji. Ważny jest ich wygląd, ale i energooszczędność nie jest bez znaczenia. Najprościej mówiąc okna powinny być dopasowane do standardu, w jakim będzie postawiony cały budynek. Każdy z domów musi mieć wystawione świadectwo energetyczne, które pokazuje ile energii rocznie będzie on zużywał. Obecnie coraz więcej buduje się domów energooszczędnych gdzie zapotrzebowanie na energię nie przekracza 70 kWh na metr kwadratowy rocznie. Wymiana okien na energooszczędne to także ważny element termomodernizacji. Nie będziemy poruszać tu tematu materiału, jak wiemy okna mogą być plastikowe i drewniane. Zgodnie z normą wystarczy, że okno będzie miało współczynnik przenikania mniejszy niż 1,7,a ale na rynku są praktycznie tylko takie okna, których współczynnik nie przekracza 1,5. Najczęściej sprzedaje się okna o współczynniku 1,3. Aby okno miało jeszcze niższy współczynnik to powinno być wypełnione argonem lub kryptonem i mieć pakiet trzy szybowy. W domach pasywnych stosuje się jeszcze cieplejsze okna, nawet o współczynniku 0,8. Parametr U może mieć trzy postacie, pierwsza dotyczy całego okna, druga ramy a trzecia pakietu szybowego. Nie bez znaczenia jest też inny współczynnik – g. Mówi on nam o tym ile energii przeniknie z zewnątrz do naszego domu. Ma to znaczenie przy dużych przeszkleniach.  Okna oknami, ale ważny jest też ich montaż. Coraz częściej montuje się okna tak zwanym ciepłym montażem. Najlepsze jest osadzenie okien w warstwie ocieplenia, dzięki temu można wyeliminować mostki termiczne powstałe w warstwie ocieplenia. Tradycyjnie jednak montuje się okna przy wewnętrznej krawędzi muru, jednak jest to gorszy sposób jak wykazały badania termowizyjne. Dobrym sposobem jest tez wysunięcie części okna w warstwę ocieplenia. Jeszcze tylko dodam, że okna o najmniejszych stratach ciepła i największych zyskach energii nazywa się oknami aktywnymi. Najczęściej w budownictwie jednorodzinnym wybierane są okna trzyszynowe plastikowe.